ตอนที่ 5 : การท้าทายของอสูรกาย

ไม่เพียงแต่การที่ได้เห็นความโง่เขลาของกรังคายน์ ที่ได้สร้างมนุษย์ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำขึ้นมา และโลกใต้พิภพที่ได้เกิดขึ้นพร้อมกับเหล่าปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนที่เกิดจาก การกระทำที่เลวร้ายของกรังคายน์ รวมกับความอิจฉาของไอน์ฮัดซัด เท่านั้นแต่มันยังรวมไปถึง อีวาเทพีผู้ไม่มีความสามารถมากพอที่จะดูแลโลกใบนี้ ทำให้เมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยได้เริ่มก่อตัวขึ้นในจิตใจของอสูรกายเทพเจ้า แบบนี้หรือที่สมควรจะได้รับการบูชาเหล่าอสูรกายสามารถขี่รถม้าที่สร้าง ขึ้นด้วยมือของพวกเขาเองเข้าออกพระราชวังของเทพเจ้าได้อย่างอิสระ พวกเขาสามารถใช้เวทมนตร์เพื่อที่จะยกเกาะขึ้น และอาศัยอยู่ในอากาศได้ดังเฉกเช่นเดียวกับเทพเจ้า พวกเขาสามารถยืดระยะเวลาของชีวิตของเขาจนกระทั่งมีชีวิตที่เป็นอมตะ เหล่าอสูรกายเริ่มคิดว่าพวกเขามีพลังอำนาจเท่าเทียมกับเทพเจ้า ทำให้พวกเขาเริ่มหยิ่งยโสมากขึ้น ดังนั้นเหล่าอสูรกายก็เริ่มตั้งตัวที่จะเป็นเทพเจ้า

พวกเขาเริ่มการทดลองโดยการปรับเปลี่ยนระบบอวัยวะเพื่อที่จะสร้างรูปร่างใหม่ของชีวิตโดยพวก เขาได้ใช้เวทมนตร์เพื่อที่จะทำให้เรื่องมหัศจรรย์เกิดขึ้น และด้วยความบ้าคลั่งฝักใฝ่ในอำนาจของอสูรกายนี่เองที่ทำให้พวกเขาจัดตั้งกองทัพที่ แข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะไปต่อสู้กับบรรดาเทพเจ้าทั้ง ๆ ที่ ชิลเลน มังกรทั้ง 6 และเหล่าปีศาจได้รับความล้มเหลวมาแล้วในความพยายามเดียวกันนี้ เหล่าเทพเจ้าได้เห็นการกระทำของอสูรกายจึงรู้สึกโกรธมาก ไอน์ฮัดซัดผู้ซึ่งเป็นคนเรียกร้องสิทธิให้กับสิ่งมีชีวิตนั้นก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน เธอสาบานว่าเธอจะทำลายเหล่าอสูรกายให้หมดทั้งทวีปและทั่วทั้งโลก แต่กรังคายน์ได้ขอร้องให้เธอสงบสติอารมณ์

“ในเมื่อเจ้าเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดสรรพสิ่งทั้งหลาย” กรังคายน์โต้เถียง “ดังนั้นหน้าที่ในการทำลายก็เป็นความรับผิดชอบของข้า เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจแล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าเราไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเอง ข้าจะลงโทษเจ้าอสูรกายที่ทำตัวหยิ่งยโสเหล่านี้ด้วยอำนาจของข้าเอง และถ้าหากเจ้าจะเข้ามาทำหน้าที่แทนข้าละก็ ข้าก็จะใช้พลังทั้งหมดที่มีเข้าขัดขวางเจ้า” กรังคายน์ไม่ได้ต้องการที่จะทำลายพวกอสูรกายให้หมด ไม่ว่าไอน์ฮัดซัดจะถูกห้ามโดยการแทรกแซงของกรังคายน์ก็ตาม แต่เพราะเขาทั้งสองมีพลังอำนาจที่เท่าเทียมกัน เธอจึงไม่สามารถหยุดเขาได้

ท้ายที่สุดไอน์ฮัดซัดก็ยอมประนีประนอม เพื่อที่จะลงโทษพวกเหล่าอสูรกาย เธอตัดสินใจที่จะขอยืมฆ้อนอันทรงพลังของกรังคายน์ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามว่า “ค้อนแห่งความสิ้นหวัง” เนื่องจากความสามารถในการทำลายล้างสูงของอาวุธอันทรงพลังนี้ ทำให้แม้แต่กรังคายน์เองก็ยังไม่เคยใช้อาวุธอันนี้ ด้วยความโกรธอันเป็นทวีคูณของเธอ ไอน์ฮัดซัดจึงยกฆ้อนขึ้นเหนือศีรษะของเธอและฟาดลงจุดศูนย์กลางของเมืองของบรรดาอสูรกาย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: